079 5000 250 dag en nacht

Alzheimer

door | 21 jun, 2018

Alzheimer

door | 21 jun, 2018

Naar bed gaan en niet meer wakker worden. Daarvan zegt men altijd dat dit een prachtige dood is. Dat is natuurlijk ook wel zo voor degene die het aan gaat, maar niet voor degenen die achterblijven. In dit geval bleven er een echtgenote en twee kinderen met hun gezinnen achter. Meneer en mevrouw hadden beide Alzheimer, ieder op een andere manier, maar leefden nog altijd zelfstandig samen. Ze begreep niet waarom hij maar niet wakker werd.

We hadden hem liefdevol verzorgd en hem zijn mooie pak aangedaan. Toen ze kwam kijken keek ze me verschrikt aan en vroeg me of hij dood was. Het raakte me om haar te moeten vertellen dat dit waar was, ook al was dit haar al meerdere keren verteld. Ze boog zich over hem heen en begon onbedaarlijk te huilen. Ze bleef zich maar afvragen hoe dit toch mogelijk was.

Nog vele malen daarna stelde ze deze vraag opnieuw aan haar kinderen en kleinkinderen. Wat moet dit voor hen ontzettend moeilijk geweest zijn om steeds te moeten herhalen dat hun vader en opa was overleden. Stapje voor stapje namen we haar mee in het proces van afscheid nemen. Dagelijks namen familieleden haar mee naar de rouwkamer waar hij opgebaard lag en leefden toe naar het moment om definitief afscheid van hem te nemen.

Er waren momenten dat ze heel helder was en dan zei ze: “Lieverd, wat hebben we het toch leuk gehad samen”. Ze zat naast hem en zei uit onverwachte hoek: “Je ligt er wel, maar je bent er niet meer”. En net nadat we de kist hadden gesloten riep ze vanuit de grond van haar hart “wat zal ik je godsgruwelijk missen!”.

wat zal ik je godsgruwelijk missen!

Op de dag van de uitvaart was ze heel rustig en luisterde ze aandachtig naar de sprekers. Ze bedankte ook iedereen nadat ze gesproken hadden. Nadat wij haar man begeleid hadden naar zijn laatste plekje en we daarvandaan terugliepen, keek ze me weer aan en gaf aan dat ze wel wist dat dit ooit zou gebeuren, maar dat ze het toch verschrikkelijk vond. Hij was tenslotte niet zomaar iemand, maar de man waarmee zij al zo lang samen was geweest. Na al die jaren vielen zij nog altijd hand in hand in slaap. Prachtig als je na zoveel jaren zo liefdevol kunt terugkijken op een fijn leven samen, maar hartverscheurend om afscheid te moeten nemen, zeker in haar geval, elke keer weer opnieuw…

Alzheimer | Infinity Uitvaartzorg

Verhalen

twee hartjes in zand getekend verbonden

Verbinding

Apr 8, 2016 Op een avond werd ik gebeld door een dochter met de mededeling dat haar vader was overleden en ze vroeg me of ik zo snel mogelijk kon komen... Lees verder >>

twee papegaaien liefkozend altijd samen

Altijd samen

Jan 25, 2016 Mevrouw Lian (zo noem ik haar even) had over mij gehoord van haar buren, waar zij goed contact mee had. Ze wist dat ze niet lang meer te leven zou... Lees verder >>

foetus houding uitvaartkist

Foetushouding

Sep 02, 2016 Een aantal weken geleden was ik bij twee dochters van een mevrouw, om alvast voor te bereiden hoe invulling te geven aan de toekomstige uitvaart... Lees verder >>