079 5000 250 dag en nacht

Janie van Herwijnen - Noordam

11 april 1920 - 10 januari 2019

§
Het leven is eindig, maar oneindig is de liefde

16 Condoleance(s)

  1. Lieve nichten en neef,

    Gecondoleerd met het verlies van jullie moeder.
    Ook al was ze al zo oud, het blijft je moeder die je kwijt raakt.

    Wij hebben elkaar lang niet gezien, maar een paar jaar geleden was ik met mijn zus Aty bij haar (en Tineke ) op bezoek. Dat was heel fijn.
    Nog altijd dezelfde tante Janie die we van jongsaf kenden. Ook nu vertelde ze weer over de tijd dat met z’n allen in Bleiswijk woonden, en hoe ze op ons paste. Met nog steeds dezelfde stem en woorden. Ik heb ervan genoten.

    En nu is ze er dus niet meer; met haar is de laatste van het gezin Noordam/
    Sonneveld overleden.

    Vanaf hier wil ik haar nog bedanken voor vroeger, voor de herinneringen aan een leuke, lieve tante.
    En jullie sterkte wensen met dit verlies.

  2. Lieve Ma,

    Het kan raar lopen, woensdag nog genietend van een harinkje en de gezelligheid van Gerrit en Annemarie en dan bent u er niet meer.

    Uw leven in vogelvlucht:

    U was de jongste van 4 zussen en 4 broers. Toen u 9 jaar was overleed uw moeder, min of meer opgevoed door uw zusters sprak u over de fijne herinneringen daaraan.
    Vooral samen met tante Jo heeft u veel fietstochtjes gemaakt, veel gelachen en ongetwijfeld ook gehuild.

    De tweede wereldoorlog wat een spannende tijd was, dat gaat niet in je koude kleren zitten, het was ook een gezellige tijd, je leert elkaar wel kennen.

    Toen getrouwd en 5 kinderen gekregen, u was altijd bezig en daarnaast ook nog de winkel. U genoot van de winkel en dan vooral het contact met de mensen, want sociaal was u voor 100%. en ook altijd geinteresseerd in hun familie.

    U genoot zichtbaar van klein en achterkleinkinderen en was nieuwsgierig naar het wel en wee van hen. Daarnaast kon u heel bezorgd zijn over ons allen waardoor u weer slapeloze nachten had.

    Na het overlijden van pa heeft u toch ruim dertig jaar in de vlamingstraat gewoond.

    De laatste twee jaar bent u een beetje gaan sukkelen met uw gezondheid.
    Uiteindelijk, met thuiszorg en vooral met hulp van uw kinderen wilde u zolang mogelijk in de vlamingstraat blijven wonen.
    In de erker zittend en uitkijkend naar eventuele bekenden, een heleboel oud Zoetermeerders stopten even en zwaaide dan u. Ook naar Dennie, Laurette en Shereen die dagelijks voorbijfietsten.

    Ieder uur het nieuws kijken en ook de politieke ontwikkelingen vond u erg interessant en zo gingen de dagen voorbij.

    Zeker de eerste tijd zullen veel van hen naar boven kijken en dan bedenken dat u er niet meer bent.
    We blijven zo in leifdevolle herinnering aan u denken.

    Rust zacht, lieve moeder
    Ik houd van U

  3. Dag Oma,
    nooit meer zwaaien tijdens het voorbij lopen…
    Altijd geïnteresseerd, ook al verstond u op het laatst bijna de antwoorden op uw vragen niet meer.
    Trots dat ik u oma mocht noemen!
    Rust zacht nu…

  4. Lieve familie,

    Gecondoleerd met het verlies van jullie fijne moeder, schoonmoeder, oma en oude oma. Ik heb haar leren kennen via mijn vriendin Annemarie. De keren dat ik haar ontmoet heb waren altijd gezellig, ze had altijd belangstelling voor ons gezin en was altijd lief en vrolijk. Wat heeft ze een mooie leeftijd mogen bereiken! Jullie mogen heel dankbaar zijn dat ze er voor jullie was. Karel en ik wensen jullie de komende tijd heel veel sterkte toe.!

  5. Lieve familie,

    Veel sterkte met het verlies van jullie moeder, oma en overgroot oma.
    Ik ben haar regelmatig tegengekomen in de winkel en herinner mij als een vitale en lieve vrouw.

  6. Beste familie van Herwijnen,
    Van harte gecondoleerd met het overlijden van uw lieve moeder,schoonmoeder, oma en Oude oma.
    We kenden haar niet persoonlijk, maar we vonden haar wel een lieve vrouw.
    We zwaaiden namelijk altijd naar haar, als we met de fiets langs haar bovenhuisje aan de Dorpsstraat reden.
    Op een gegeven moment zijn we daar mee begonnen, als we zondag’s naar de kerk reden of op een ander tijdstip en ze zwaaide altijd terug. Zo lief!
    We misten ze ook wel eens, maar vanaf nu is dat helemaal.
    U allen heel veel sterkte en Gods zegen in alles toegewenst.

    Izaäk en Sjanie, Mirjam, Simon van Daalen,

  7. Van harte gecondeleerd met het verlies van jullie dierbare. Ik herinner ze van de tijd dat ze nog bij de winkel woonde evenals haar man. Ik was toen werkzaam bij van der Tas alweer jaren terug en nu las ik de advertentie, soms moest ik denken zou ze nog leven? Mensen vergeet je niet zo gauw zeker als je er veel mee te maken en goede contacten heb.
    Daarom dit meelevende bericht met name aan Gerrit.
    Veel strekte toegewenst.
    John

  8. Lieve oma,

    De afgelopen tijd heb ik veel aan u gedacht. En de laatste dagen nog meer. In mijn gedachten schieten zoveel beelden door mijn hoofd, te veel om in deze korte tijd allemaal te benoemen.

    Ik vind het dan ook moeilijk om duidelijke te maken hoeveel u voor mij betekend heeft. Toch ga ik dat proberen, en dan vooral vanuit beelden die in mijn herinnering zitten. Wij woonden in het begin bijna naast elkaar, dus zagen we elkaar regelmatig. Ik kan me de oude indeling van het huis nog herinneren, de keuken met de twee inbouwkasten, en in de rechterkast het blauwe schaaltje met munt dropjes. Daar mocht je er altijd 1 of 2 uit pakken. Ik vond dat fantastisch maar eigenlijk lust ik helemaal geen drop. Ik heb ook een beeld van een houten bakje met pinda’s met een houten lepel daarbij, dat vond ik zo bijzonder. Net als dat u brood at van een plankje. In de zomer ging u in uw corset in de tuin liggen, achter de struiken, uit de wind, bij het schuurtje. U had dan ook zo’n geknoopte zakdoek op uw hoofd, anders zou uw haar verkleuren van de zon. Een bijzonder beeld, oma in corset, met ooievaarsbenen eronder en met zakdoek op het hoofd.

    We speelden ook altijd spelletjes, vaak Yatzee. U had zo’n plank gemaakt om op te dobbelen, van een oude riem had u een opstaande rand gemaakt zodat de dobbelstenen er niet af konden rollen. En vals dat er werd gespeeld! Niet door de kinderen, maar door u! En dan heel hard ontkennen. Wanneer we met de hele familie bij u waren was het heerlijk om in het huisje boven de winkel te mogen spelen. Het was een compleet huis en we mochten alles gebruiken als we het maar weer opruimden. Gevoelsmatig hebben we daar uren doorgebracht. En na het spelen hadden we altijd heerlijk eten, slaatje en soep en van die toast wat lijkt op geroosterde boterhammen. Toen vond ik het logeren bij u spannend. Omdat de slaapkamers zo ver van de keuken en de woonkamer waren, vond ik dat heel eng.

    Later veranderde dat. Toen ik op de middelbare school bij Gerrit en Linda in de winkel ging werken, logeerde ik regelmatig van vrijdag op zaterdag bij u. Dat vond ik juist super leuk. Dan kletsten we wat na sluitingstijd en gingen we tegelijk naar bed. Dat gaf juist een heel veilig gevoel. Op zaterdag had u dan tussen de middag gekookt en aten we macaroni of rijstepap, heerlijk.
    Toen u naar de Vlamingstraat verhuisd was kwam ik ook daar bij u logeren, op de roze kamer. Het klapbed stond dan al klaar. Spelletjes speelden we dan ook nog, ook weer Yatzee of jokeren. U had toen ook het maken van cryptogrammen ontdekt. We hebben uren samen zitten cryppen.

    In de zomer gingen we vaak op de fiets rondjes rond Zoetermeer maken. Over de kerkepaadjes van Benthuizen naar Zoeterwoude. Dan ging Corrie ook vaak mee. Maar daar moesten we dan wel voor blijven want zij schudde zo met haar hoofd, en daar werd u helemaal gek van. En dan iets drinken bij het Noord Aa.

    Nadat Sem geboren was en wij nog in Zoetermeer woonden, ging ik regelmatig met hem bij u langs om even bij te praten. Wat was u toch altijd goed op de hoogte van wat in de familie speelde. U wist van alle kleinkinderen en later achterkleinkinderen hoe het met hen ging en waar zij mee bezig waren. U keek veel tv en hield goed bij wat zich in de wereld afspeelde. U had volop interesse in het leven en de wereld.

    Zo heb ik nog veel meer beelden en herinneringen die mij altijd bij zullen blijven. Wat daar altijd bij komt is mijn enorme bewondering voor u. U heeft veel meegemaakt, u heeft het niet altijd makkelijk gehad en toch was u, in ieder geval naar mij, optimistisch en vrolijk. De gesprekken die wij later voerden over uw jeugd en de oorlogstijd zijn voor mij heel waardevol. Tot vorige week donderdag heb ik altijd vol trots kunnen zeggen dat ik nog een oma had, 98 en tot een paar weken geleden nog op zichzelf wonend. Dat is voor mij een groot voorbeeld, ik hoop in eenzelfde goede gezondheid, met positiviteit en levenslust net zo oud te mogen worden. Met mijn vele herinneringen aan u.

  9. Lieve familie,
    Gecondoleerd met het verlies van jullie moeder en oma. Wij verliezen onze tante Janie, de goedlachse tante, altijd geinteresseerd hoe het met ons en onze kinderen ging. Bij ons laatste bezoek bij haar thuis zei ze bij het afscheid ‘ik hou van jullie hoor! en stond ze ons voor het raam zoals altijd uit te zwaaien. Wij zullen altijd met liefde aan haar terugdenken en wensen jullie sterkte met het grote gemis waar jullie nu voor staan.

  10. Lieve familie van die lieve “Jaans”,
    Een gezegende leeftijd bereiken in een goede gezondheid is iets om dankbaar voor te zijn. Toch geeft haar afscheid een leegte. Iets vanzelfsprekends moeten jullie nu missen. En dat is raar en onwennig. Van jongs af aan heb ik haar mogen kennen, met haar gefietst, met haar gekletst en tot op het laatst “de wereldpolitiek” doorgenomen. Ik zal haar missen, maar in ons contact zullen wij haar niet vergeten.

  11. Gecondoleerd. Ik wens jullie veel sterkte en kracht bij het verwerken van dit verdriet.

  12. Lieve mam, wat ga ik je missen, mis je nu al.

    Onze telefoontjes, je belangstelling naar Hester ,Caren ,Frank en Frits.

    Je bent een lieve zorgzame moeder,oma en schoonmoeder geweest.We zullen altijd met liefde aan u terug denken.

    Ik hou van je mam.

  13. Bij deze wensen wij jullie heel veel sterkte met het verlies van jullie moeder.
    Ik heb haar leren kennen samen met Addy als een vrolijke vrouw.
    Wij wensen jullie alsnog heel veel sterkte in de nog komende tijd.

    Els Bekker en Ruud van Bokhoven

  14. Gecondoleerd.Heel veel sterkte voor de familie.

  15. Gecondoleerd met het verlies van jullie moeder,schoonmoeder en oma. Veel sterkte en hou vast aan de mooie herinneringen.

  16. Lieve moeder,
    Ik ben blij uw zoon te mogen zijn. U was zo lief en met iedereen meelevend.
    U bent gelukkig tot op het laatst nog gezond gebleven en hebt bijna tot op het einde op uw zelf gewoond.
    Ik en velen met mij, zullen altijd aan u blijven denken.
    Ik hou van u.

Janie van Herwijnen - Noordam

11 april 1920 - 10 januari 2019