079 5000 250 dag en nacht

Theo Sonneveld

Officier in de Orde van Oranje - Nassau

3 maart 1930 – 23 juli 2018

11 Condoleance(s)

  1. Beste mw. Sonneveld.
    De laatste keer dat ik Theo mocht ontmoeten was tijdens het FNV-gepensioneerdenuitje in Alphen aan den Rijn (2016?). Hij was toen zoals altijd nog goed gehumeurd, en ondanks de vele jaren dat wij elkaar niet meer gesproken hadden was het contact spontaan.
    Ik zal leuke herinneringen aan hem blijven koesteren bijv. t.g.v. de bestuurdersuitjes(+) op Avegoor. Of de pittige discussies in de 80er jaren tijdens de Akties “Boos op Koos”. Er is ook veel gelachen.
    Het mailtje van P&O FNV ontving ik tijdens mijn vakantie in Zuid-Frankrijk. Het was toch even schrikken toen ik het bericht las. Mooi dat de familie op haar eigen wijze afscheid van Theo heeft kunnen nemen.
    Ik wens Willy, en de familie sterkte.
    Pim van Loon, (oud-AbvaKabo FNV bestuurder (Zorg & Welzijn 1978-2007)

  2. Beste dierbaren van Theo Sonneveld.
    Gecondoleerd met het overlijden van Theo, uw man, jullie (schoon)vader en Opa.
    In de periode ’86-’98 was ik werkzaam als bezoldigd bestuurder bij AbvaKabo, waarvan de meeste jaren in wat wij de Rijkssector noemden. Een sector waar Theo als lid van het DB verantwoordelijk voor was. Daardoor hebben wij een groot aantal jaren samengewerkt, een samenwerking waar ik met plezier aan terug denk. Op zijn tijd eens goed lachen en anekdotes vertellen om vervolgens hard door te werken waaraan wij bezig waren. Vooral op het gebied van pensioenen heb ik echt heel veel geleerd van hem. Toen ik na de Bond Kamerlid werd en woordvoerder voor ambtenaren en politieke ambtsdragers, heb ik daar veel voordeel van gehad. Ik kijk dan ook niet alleen met plezier, maar ook in grote dankbaarheid terug aan hem.
    Voor u die hem liefhebben wens ik veel troost, liefde en sterkte voor de tijd die gaat komen.
    Desirée Duijkers, Bezoldigd Bestuurder AbvaKabo 1986-1998.

  3. Dierbare Willy en familie,
    Tot mijn ontsteltenis vernam ik het overlijden van Theo.
    Ik heb Theo mogen leren kennen binnen onze bond Abvakabo FNV.
    Hij was o.a. degeen die mij en Henri Leerentveld stimuleerde om te komen tot een pensioenregeling SW. Steevast als het daar over ging zei hij: ook mijn zoon moet later recht hebben op pensioen.
    De tweedaagse bondsbestuursconferenties waren met Theo erbij een feest.
    Hij is gedurende zijn hele loopbaan een eenvoudig mens gebleven die opkwam voor de belangen van bond en leden.
    Theo heeft zijn talenten optimaal gebruikt. Moge hij hiervoor nu beloond worden en moge zijn werken en verdiensten ons steeds tot voorbeeld zijn.
    Willy en familie, ik wens jullie veel kracht in deze zo moeilijke tijd. Mogen de fijne herinneringen aan Theo, jullie tot troost zijn.
    Theo merci beaucoup et adieu

  4. Dierbare Willy en familie. Tot mijn ontsteltenis vernam ik het overlijden van Theo. Ofschoon ik al geruime tijd geen contact meer heb gehad, bleef Theo steeds in mijn herinneringen als een van de dierbaarste vakbondscollega’s met wie ik heb mogen samen werken.
    Theo was een pensioenautoriteit in Nederland. Hij was het die mij en Henri Leerentveld enthousiasmeerde om ook voor de SW een pensioenregeling tot stand te brengen. Steevast bij de discussies om tot een regeling te komen, zei Theo: ook mijn zoon werkt in de SW en ik vind dat zij recht hebben op pensioen later.
    Dat waren wij uiteraard hartgrondig met elkaar eens. Enkele honderd duizend SW medewerkers danken dus indirect hun en ons pensioen aan Theo.
    De tweedaagse bondsbestuursconferenties waren met Theo steeds een feest. Vaak memoreer ik hierover met vakbondsvrienden.
    En bovenal familie Sonnenveld, Theo was in hart en nieten een echte vakbondsman. Die altijd voor ogen had waar voor hij dit werk deed. Geen carrière man over de ruggen van anderen, geen autoritair of hautin gedrag, maar de eenvoudige vakbondsbestuurder die op kwam voor die mensen die het nodig hadden.
    Theo heeft zijn talenten op meer dan uitstekende wijze gebruikt. Velen in dit land zijn hem veel dank verschuldigd. Moge de Heer van Leven en dood hem nu belonen voor alles wat hij gedaan heeft en tot stand bracht.
    Een dierbare oud vakbondscollega ging heen. Moge zijn werken en levenswijze u familie en ons tot troost en voorbeeld zijn. Theo merci beaucoup et adieu

  5. In memoriam an Theo

    Ich denke an unsere schöne Zeit, als wir uns kennengelernt haben.
    Es war 1972 im Harz, wo wir viele schöne Stunden verbracht haben und unsere Freundschaft begann.
    Danach haben wir uns oft gegenseitig besucht, und viele schöne Reisen zusammen gemacht.
    Unter anderem die Reise nach Polen. Wir hörten damals das Lied von Vicky Leandros: Theo, wir fahren nach Lodz! Und so beschlossen wir, auch nach Lodz zu fahren. Dort entstand das Foto mit Theo, Walter und kleine Theo, was ich mir gerade ansehe.
    Auch die Reise in die Türkei war ein Erlebnis, denn Theo fuhr mit seinem Wohnmobil wie der Blitz und hatte einige Reifenpannen. Theo fand das gar nicht lustig, aber später lachten wir alle darüber.
    Es gab noch viele schöne gemeinsame Reisen, die mir in Erinnerung sind und auch bleiben.
    Ich sage Danke für die schönen Jahre in freunschaftlicher Liebe
    Marion

  6. in memoriam an Theo

    Im Harz habe ich im Winterurlaub 1972 einen netten Jungen aus den Niederlanden kennengelernt. Das war Theo jn. oder wie wir gesagt haben, kleine Theo.
    Denn da gab es noch einen Theo. Das war der Papa, der große Theo. Und Theo war wirklich groß. Und lustig.
    Wir haben mit Theos Eltern Theo und Willy viel gelacht und Spaß gehabt. Und sehr schöne Reisen zusammen unternommen.
    Manches Mal hat Theo so herzlich gelacht, dass sich seine Zähne im Mund gelöst haben. Dann hat er sie wieder festgedrückt und weiter ging‘s.
    Ich erinnere mich auch an die geliebten Zigarren, die so gut rochen. Das letzte Mal haben wir uns gesehen, als Willy, Theo und Robert Mama besucht haben, da sind sie mit dem Schiff über die Elbe nach Finkenwerder gefahren. Dort haben wir uns zum Fisch Essen getroffen.

    Ich finde es schön, dass diese Freundschaft zwischen unseren Eltern über die vielen Jahre gehalten hat. Vielleicht sollten wir „Jungen“ diese Tradition fortsetzen.

    Farewell Theo, goede reis
    Manuela (und Andreas)

  7. Geachte familie,

    Van harte gecondoleerd met het overlijden van Theo. Een vakbondsman pur sang! Met het hart op de juiste plaats. Ik heb veel van hem geleerd en ik heb dierbare herinneringen aan Theo.
    Wat waren we blij dat hij en Jan Anneveld bereid waren een pensioenfonds op te richten toen wij bij de onderhandelingen voor het Staatsvissershavenbedrijf volledig vastliepen. Altijd bereid naar oplossingen te zoeken. Voor zijn maar ook voor onze leden!
    Ik wens u veel sterkte toe de komende tijd.

  8. Beste Mw. Sonneveld, kinderen en kleinkinderen,

    In de korte tijd dat we u man hebben mogen kennen, hebben wij hem ervaren als een zeer bijzonder persoon. En uw beiden (meneer en mevrouw) als een bijzondere eenheid. We willen u dan ook zeer veel sterkte wensen met het verlies van uw man, (schoon)vader en opa.

    Herinner hem met een glimlach.

    Veel sterkte voor nu en de komende tijd.

  9. Ik heb Theo Sonneveld als een warme en sociaal bewogen bestuurder van ABVAKABO FNV leren kennen in de periode dat ik bestuurder publiciteit bij de CNV-bond CFO was. Veelal trokken FNV en CNV samen op bij grote landelijke acties om de positie van het overheidspersoneel te versterken. Theo heeft hieraan jarenlang als lid van het dagelijks bestuur van zijn bond en als bestuurslid van de ACOP een wezenlijke bijdrage geleverd. Ik condoleer de familie en de velen die hem hebben gekend met het overlijden van Theo. Moge hij rusten in vrede.

  10. Lieve Willy, gecondoleerd met het verlies van Theo. Als ik nog eens met een oud-PGGM-er spreek, valt bijna altijd de naam van Theo minstens
    een keer, want als Theo ergens was, dan wás hij er ook. Talloze goede
    herinneringen spelen door mijn hoofd, vooral van bestuursreizen. Gelukkig ken jij ze ook want jij was er altijd bij.
    Ik hoop dat deze herinneringen, en de talloze andere die jij met Theo,
    en kinderen en kleinkinderen, deelt, ertoe bijdragen dat je voldoende
    kracht hebt de komende tijd het hoofd te bieden. Sterkte!

  11. Lieve Willy, kinderen en kleinkinderen, gecondoleerd met het heengaan van Theo. Sinds ons laatste samenzijn met Willy en mijn Rob heb ik geregeld aan Theo gedacht en zal ik dat blijven doen. Naast collega’s / baas-medewerkster hadden Theo en ik een ‘geestverwantschaps-relatie’.
    In mijn herinneringen en in die van velen heeft Theo een warme, onuitwisbare plaats. Ik wens jullie allen sterkte voor de komende periode.

Theo Sonneveld

Zoals de dag uit de nacht treedt
treedt het leven uit de dood
en is er liefde die niet sterft