079 5000 250 dag en nacht

Leef!

door | 6 jul, 2019

Leef!

door | 6 jul, 2019

Aan het eind van een uitvaartplechtigheid bevinden de aanwezigen zich vaak in een soort roes. Een roes die ontstaat door het verdriet om het afscheid, het besef van de eindigheid van het leven en het realiseren dat je zelf nog wel leeft.

In de condoleanceruimte na afloop volgt meestal de ontlading en wordt er vaak druk gepraat, gehuild én gelachen. Ook zie je veel mensen elkaar omhelzen. Er worden afspraken gemaakt om elkaar vaker te ontmoeten, maar dan tijdens andere, fijnere gelegenheden.

Het gezamenlijke verdriet verbindt mensen.

Het gezamenlijke verdriet verbindt mensen. Als je met elkaar bewust bent van de vergankelijkheid en het definitieve en dit met elkaar deelt, dan weet je het leven en de mensen daar in, weer wat meer te waarderen. De liefde voor elkaar is dan voelbaar en opeens lijkt alles waar we ons druk over maken onbelangrijk.

De kunst is dat gevoel te kunnen vasthouden. Het leven is kostbaar en dat realiseer je je vaak pas als je geconfronteerd wordt met de kwetsbaarheid ervan. Door mijn beroep word ik vrijwel dagelijks geconfronteerd met die eindigheid, waardoor ik me hier, waarschijnlijk vaker dan een ander, bewust van ben. Ik weet hierdoor, ondanks de dagelijkse confrontatie met verdriet, de dingen soms wat meer te relativeren.

Maar toch word ik ook nog wel eens meegesleurd door alledaagse dingen en maak ik me druk om kleine dingen. Totdat ik me weer realiseer hoe onbelangrijk het eigenlijk is.
Ik denk nu opeens aan het liedje van Marco Borsato, “als er nooit meer een morgen zou zijn” met zijn toepasselijke teksten; “zouden zorgen niet langer je leven bepalen” en “zou de toekomst niet langer je denken beheersen en leefde je voor het moment”.
Ja, misschien moeten we deze vraag vaker aan onszelf stellen, want het kán inderdaad ieder moment over zijn. Dus eigenlijk is mijn boodschap: “leef!”

Monique

Leef! | Infinity Uitvaartzorg

Verhalen

lange volgstoet in regen in zoetermeer

Er is zoveel moois

Mei 25, 2018 Dat een verregende uitvaart toch ontzettend mooi kan zijn bleek die dag wel. Vele familieleden en vrienden, ik denk wel 200 mensen, hadden zich voor haar huis in Zoetermeer verzameld.... Lees verder >>

trap richting wolken stairway to heaven

Stairway to heaven

Nov 15, 2014 Vorig jaar heb ik de uitvaart verzorgd van een vrouw die slechts 45 jaar oud mocht worden. Zij overleed geheel onverwacht en haar man Sander en twee kinderen... Lees verder >>

twee papegaaien liefkozend altijd samen

Altijd samen

Jan 25, 2016 Mevrouw Lian (zo noem ik haar even) had over mij gehoord van haar buren, waar zij goed contact mee had. Ze wist dat ze niet lang meer te leven zou... Lees verder >>